SUPERCRİT TEKNOLOJİSİ

Kemik dokularını devit-alize etmek için bugüne kadar çeşitli uygulamalar geliştirilmiştir. Bunlar genellikle yağların oxidatif uygulama yapabilmesi için solvent içermektedir. Geleneksel yöntemlerde, solvent (kloroform veya aseton), içinde adipozit yağ hücreleri barındıran ilik boşluğundaki yağlarını çözmek için temel maddedir. Büyük miktarlarda lipit varlığı, akoz oksidantları engelleyerek dokuların nemlenme özelliğini azaltır.

Kemik dokusunda difüzyon sınırlıdır, kemik fragmanlarının hacmi daha az etkili olarak işlem görebilir. Bunun yanı sıra, yağ çözücü solventlerin kullanılması, istenmeyen toksik madde kalıntılarına sebep olabilir.

Yönteme alternatif olan Supercritical yöntemi, süngerimsi dokunun gözeneklerinde bulunan protein artıkları ile reaksiyona giren ve toksit olmayan sıvı Supercritical CO2 ile kemik dokularının parçalanmasını sağlar.

Viral inaktivasyonun yanı sıra bu işlem yağlar, hücre artıkları ve ilik proteinlerini bertaraf edip, kemikte karbonlanmış apatite den oluşan kemik dokusunun organo-mineral yapısını mükemmel bir şekilde korur.

Kemik dokuları, CO2 yi kullanarak 50°c ve 260 bar basınçtan yüksek basınca maruz bırakılır. Bu işlem sonucunda “supercritical” sıvı denen, sıvı ve gaz arasında bir hal alır. Femoral başlığın hacmi ne olursa olsun, Supercritical hale dönüştükten sonra solvent karakteri gösterir, birleşmeyi garantileyerek ayrıcalıklı güç difüzyonu gerçekleşir.

Doğal bir madde olan CO2 toksit kalıntı bırakmaz.